Час вельмі цікавая штуковіна, адной з яго асаблівых здольнасцей з'яўляецца здольнасць мяняць нешта ў нашым жыцці, пакуль мы гэтага не бачым і наша канцэнтрацыя прападае дзесьці ў вырашэнні пытанняў паўсядзеннасці. А потым як абухом па галаве. Бац!!!!! І..... О эўрыка! Мы бачым нейкае вельмі інтымне і значнае только для нас вынаходніцтва. Хаця бывае, што вынаходніцтва датычыца і вялікага кола людзей, але не аб гэтым тут размова.
Уф, тыдзень атрымаўся вельмі незвычайным і насычаным.Але рэфлексаваць і паглыбляцца ва ўсе, што адбылося не вельмі хочаца, ды і я думаю, што ў гэтым няма ніякага сэнсу.
З убачынага маім +1 быў Тэлаві. І я вельмі рада, што патрапіла туды восенюю. Але самая прыгажосць была дзесьці паблізу яго. Цудоўны цудоўны лес, дзе было многа жоўтага лісця. Такое пачуце, што ў ім здымалі некаторыя кадры "Лялек" Такешы Кітана. Гэта было магічна, шкада толькі, што не здарылася там паблукаць, а толькі паназіраць з дарогі.
Самая цікавае, што за тыдзень я не адзняла і паўстужкі. Неяк не было для гэтага ні часу, ні плену. Але я не шкадую аб гэтым.
Яшчэ мне давялося наставіць многа плюсоў адносна нейкіх маленькіх прыемнасцей. Напрыклад прайсціся уздоўж апусцелага пляжа, патрушчыць гранатаў, ну і адчуць як гэта, жыць у чужым горадзе.
Ну а адносна асабітага - да жыцця трэба ставіцца прасцей. А то я люблю ўсе ўскладніць па самае немагу. Ну і вырашаць большасць рэчаў трэба адразу. Цяпер мне не хапае толькі цеплныні ад маіх любімых, таму буду ўсіх абдымаць абдымаць.
Ну і хіпстэрскія фоткі. Як жа без іх.
Частку майго жыцця складана ўявіць без музыкі. І ў музыкальным плане на гэтым тыдні было ўсе цікава. Дамінуючае слова тут black.
Я не ведаю як бы я была без Bkack Swan Тома Йорка. Мелодыя, якая абдымала мяне ўвсесь час, напоўнененая неверагоднай пящчотай. Эх, Том умее ствараць цудоўныя рэчы, прыемныя па сваойму напаўненню.
Такое бывае рэдка, але часам мне хочацца перавесці тэкст. І вось атрымалася так, что яго сэнс вельмі падыходзячы для таго, што адбыаецца ўнутны.
І другі трэк ад Other Lives. Я неверагодна задаволена, што адкрыла для сябе гэты гурт. Яны цудощныя, вельмі шчырыя. Ну і тое як стараецца іх музыка выклікае ў мяне павагу і захапленне.
Люблю калі мне нечакана пішаць альбо талефануюць, асабліва тыя людзі, з якімі мы можа і так много канэкцім, але нешта агульнаяе есць. А яшчэ люблю калі мяне нечакана выцягваюць куды-небудзь, гэта як глыток свабоды, бо я апашнім часам зарылася і схавалася ў паўсядзенныя справы. А вось калі мне нечакана вырываюць з гэтага кругазварота, то гэта не толькі праветрывае, але і натхняе... Гэта такія токнія і прыемныя моманты і дзякуй вам, мае харошыя, за іх..
І вось так аднойчы Мар'яначка выцягнула мяне ў добрае надвор'е прайсціся па сонечнаму восеньскаму парку.
За што сябе ругаю вельмі часта, дык за тое, што мала падарожнічаю па роднай Беларусі. Нават не была ніводнага раза на Браслаўскіх азерах(!), хаця нарадзілася і жыла зусім недалека.
А падарожнічаць па Беларусі трэба і хочацца, бо яна красуня, якую я вельмі люблю.
Але па магчымасці я ўсе ж куды-небудзь наведваюся і спадзяюся рабіць гэта часцей.
За вокнамі пачынае кружыць снег, а я яшчэ не хачу адпускаць восень са сваіх думак, са свайго настрою.
І вось некалькі замалевак-паштовак на гэтую тэму...
.jpg)
