Вітанкі!
Восень наступіла,
а я распачынаю пісаць пра тое, чым хацела падзяліцца пад хэштэгам
#ваверачка. Пра ідэю гэтага тэга я пісала тут. Што будзе пад гэтым тэгам? З яго
дапамогай я буду распавядаць пра ўсе наша беларускае, пра тое, што натхняе мяне.
Пра тое, што я ліцу цікавым і патрабуючым увагі.
Калі вы былі ў
весцы, асабліва ў бабулі, альбо ў якой-небудзь старай хаце, то прыкладна можаце
ўявіць што сабой прадстаўляе традыцыйны інтэр’ер. На гэты раз я не буду
паглыбляцца ў тэму, пачну з дэталяў – з палавікоў.
Вясковыя хаты,
якія я бачыла, часцей за ўсе адрозніваліся драўлянай падлогай красна-карычневага
колеру. Традыцыйна ен красіца “палавой” краскай. А засцілаюць яго палавікамі. Не поўнасцю, а ў
больш “прахадных” месцах. Палавікі я бачыла рознага фармату. Найбольш цікавымі
для мяне былі старыя даматканыя і звязаныя кручком з трапак, як на здымках
ніжэй.
Эстэтыка пола ў
вясковых хатах, па мне, вельмі пераклікаецца з эстэтыкай скандынаўскіх
інтэр’ераў. У першую чаргу дзякуюцы “свабоднага паветра” і “прасторы”. Інтэр’ер
вясковай хаты часцей за ўсе вельмі мінімалістычны, без лішніх дэталяў, але
функцыянальны і асэнсаваны, напоўнены зместам. Ен фарміруецца з улікам
асаблівасцей быта яго жыхароў.
Ну, а вось і
здымкі маіх палавікоў-натхняльнікаў.
